بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ ١٨
Biz okuduk mu o vakit tâkip et o Kur’ân’ı.
Sana onu okuduğumuzda, onun okunuşunu izle.
O halde, biz onu okuduğumuz zaman, onun okunuşuna uy.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ ١٩
Sonra Bize aittir yine onun beyânı.
Sonra onu sana açıklamak da bize düşen bir iştir.
Sonra onu açıklamak da bize aittir.
كـَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ ٢٠
Hayır hayır, siz peşini seviyorsunuz
Hayır hayır! Ey insanlar, sizler şu kısa süreli dünyayı seviyorsunuz.
Hayır! Siz dünyayı seviyorsunuz ve ahireti bırakıyorsunuz.
وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ٢١
ve âhireti bırakıyorsunuz.
Ahireti gözardı ediyorsunuz.
Hayır! Siz dünyayı seviyorsunuz ve ahireti bırakıyorsunuz.
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ٢٢
Nice yüzler o gün ışılar parlar
O gün birtakım yüzler ışıl ışıl parlar.
O gün bir takım yüzler aydındır.
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ٢٣
Rabbine nâzır.
Onlar Rabblerine bakar.
Rablerine bakarlar.
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ ٢٤
Nice yüzler de o gün ekşir pusarır.
O gün birtakım suratlar da asıktır.
O gün bir takım yüzler de asıktır.
تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ ٢٥
Anlar ki kendilerine bel kıran yapılır.
Bel kırıcı bir belaya uğrayacakları kaygısını taşırlar.
Bel kemiklerini kıran bir felakete uğratılacaklarını anlarlar.
كـَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ ٢٦
Hayır hayır, ne zaman ki o can köprücüklere dayanır
Hayır hayır, can köprücük kemiğine dayandığı zaman.
Hayır, can boğaza dayandığı, "Kimdir (bunu) iyi edecek?" dendiği, (ölmek üzere olanın da) bunun ayrılış olduğunu bildiği, bacakların birbirine dolandığı zaman, işte o gün sevkediliş Rabbinedir.
وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ ٢٧
ve denilir: “Kim var bir okuyacak?”.
Bu hastayı iyileştirecek biri yok mu? diye sorarlar.
Hayır, can boğaza dayandığı, "Kimdir (bunu) iyi edecek?" dendiği, (ölmek üzere olanın da) bunun ayrılış olduğunu bildiği, bacakların birbirine dolandığı zaman, işte o gün sevkediliş Rabbinedir.
وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلۡفِرَاقُ ٢٨
Ve sezer o dem tamâme’l-firâk.
Adam, ayrılma zamanının geldiğini anlar.
Hayır, can boğaza dayandığı, "Kimdir (bunu) iyi edecek?" dendiği, (ölmek üzere olanın da) bunun ayrılış olduğunu bildiği, bacakların birbirine dolandığı zaman, işte o gün sevkediliş Rabbinedir.