بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
إِنَّ عَلَيۡنَا جَمۡعَهُۥ وَقُرۡءَانَهُۥ ١٧
Çünkü bize aiddir onun cemi ve Kur’an’ı.
Bu Kur'an'ı senin hafızanda toplamak ve sana okumak bize düşen bir iştir.
Şüphesiz onu toplamak ve okumak bize aittir.
فَإِذَا قَرَأۡنَٰهُ فَٱتَّبِعۡ قُرۡءَانَهُۥ ١٨
Biz okudukmu o vakit takip et o Kur’an’ı.
Sana onu okuduğumuzda, onun okunuşunu izle.
O hâlde, biz onu okuduğumuz zaman, onun okunuşuna uy.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيۡنَا بَيَانَهُۥ ١٩
Sonra bize aiddir yine onun beyanı.
Sonra onu sana açıklamak da bize düşen bir iştir.
Sonra onu açıklamak da bize aittir.
كـَلَّا بَلۡ تُحِبُّونَ ٱلۡعَاجِلَةَ ٢٠
Hayır hayır siz peşîni seviyorsunuz.
Hayır hayır! Ey insanlar, sizler şu kısa süreli dünyayı seviyorsunuz.
(20-21) Hayır! Siz dünyayı seviyorsunuz ve ahireti bırakıyorsunuz.
وَتَذَرُونَ ٱلۡأٓخِرَةَ ٢١
Ve Âhiret’i bırakıyorsunuz.
Ahireti gözardı ediyorsunuz.
(20-21) Hayır! Siz dünyayı seviyorsunuz ve ahireti bırakıyorsunuz.
وُجُوهٞ يَوۡمَئِذٖ نَّاضِرَةٌ ٢٢
Nice yüzler o gün ışılar parlar.
O gün birtakım yüzler ışıl ışıl parlar.
O gün birtakım yüzler aydındır.
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٞ ٢٣
Rabb’ine nâzır.
Onlar Rabblerine bakar.
Rablerine bakarlar.
وَوُجُوهٞ يَوۡمَئِذِۭ بَاسِرَةٞ ٢٤
Nice yüzler de o gün ekşir pusarır.
O gün birtakım suratlar da asıktır.
O gün birtakım yüzler de asıktır.
تَظُنُّ أَن يُفۡعَلَ بِهَا فَاقِرَةٞ ٢٥
Anlar ki kendilerine bel kıran yapılır.
Bel kırıcı bir belaya uğrayacakları kaygısını taşırlar.
Bel kemiklerini kıran bir felakete uğratılacaklarını anlarlar.
كـَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِيَ ٢٦
Hayır hayır ne zaman ki o can köprücüklere dayanır.
Hayır hayır, can köprücük kemiğine dayandığı zaman.
(26-30) Hayır, can boğaza dayandığı, “Kimdir (bunu) iyi edecek?” dendiği, (ölmek üzere olanın da) bunun ayrılış olduğunu bildiği, bacakların birbirine dolandığı zaman, işte o gün sevk ediliş, Rabbinedir.
وَقِيلَ مَنۡۜ رَاقٖ ٢٧
Ve denilir: kim var bir okuyacak?
Bu hastayı iyileştirecek biri yok mu? diye sorarlar.
(26-30) Hayır, can boğaza dayandığı, “Kimdir (bunu) iyi edecek?” dendiği, (ölmek üzere olanın da) bunun ayrılış olduğunu bildiği, bacakların birbirine dolandığı zaman, işte o gün sevk ediliş, Rabbinedir.